اطلاعات مقاصد بین المللی


درباره شانگهای :

اختلاف ساعت شانگهای تا تهران: -4.3

فاصله هوایی شانگهای تا تهران: 7.00

شانگهای شهر غول آسا و لبریز از جمعیت. رابط میان چین و دنیای خارج. شهری که حزب کنونی چین در آن پایه گذاری شد. به شهر جنگل آسمانخراشها معروف است. شهر روشنفکری و کارگری با ۲۵ دانشگاه و موسسه دانشگاهی. این شهر در کرانه چپ رودخانه هوانگ پو در جنوب یانگ‌تسه قرار دارد با فاصله اندکی از اقیانوس آرام و نامش به چینی بر فراز دریا معنی دارد. شهر شانگهای به دو بخش توسط رودخانه تقسیم میشود که بخش شرقی که ناحیه تازه ساخت آن و با معماری جدید می‌باشد پودونگ و شرق آن شانگهای نام دارد که در منتها الیه غربی آن فرودگاه خونچای که مربوط به پروازهای داخلی است قرار دارد.

مراکز خرید شانگهای :

شهر شانگهاي به بهشت خريد يا پاريس شرق معروف است. بنابراين اگر شما به چين سفر مي كنيد بازديد و خريد از اين شهر را از دست ندهيد. زيرا خريد بخشي خاطره انگيز از جاذبه هاي اين شهر است. مراكز خريد شانگهاي به طور مشخص به چهار ناحيه يا خيابان تقسيم مي شوند: 1- خيابان نانجينگ رود 2- نانجينگ رود شرقي 3- نانجينگ رود غربي 4- مراكز و خيابان هاي متفرقه خيابان نانجينگ رود (Nanjing Road از جمله مراكز درجه يك خريد در شانگهاي و چين است. اين شهر داراي مجموعه اي گسترده و متنوع از مغازه ها و فروشگاه ها از ساليان بسيار دور تا به امروز مي باشد. از ديگر خيابان هاي معروف شانگهاي مي توان به خيابان Huaihai اشاره كرد كه كمتر از خيابان نانجينگ معروف نيست و به ظرافت و ريزه كاري معروف است. در این خیابان شعبه هایی از مارك هاي بين المللي وجود دارد. در اين خيابان از ديدن مراكز خريد Parkson و مركز خريد و مد Maison غافل نشويد كه اعتبار اين خيابان به مراكز ياد شده است. همچنين براي خريد لباس هاي ارزان قيمت به مراكز زير حتما سري بزنيد: فروشگاه هاي خيابان Hong Kong، مركز خريد Dimei و Xiang Yang Road خيابان North Sichuan مركزي است كه كالاهاي ارزان قيمت را به شما ارائه مي كند و اولين انتخاب مردم شانگهاي است.

فرودگاه شانگهای :

فرودگاه اصلی شانگهای در منطقه پودونگ واقع است که با یک مونوریل خارج شهری به شهر شانگهای وصل می‌شود.

حمل و نقل عمومی شانگهای :

وسايل نقليه عمومي در شانگهاي ارزان مي باشد. شانگهاي همچنين داراي مترو نيز مي باشد اما آمادگي براي يك هيجان در ترافيك شهر را داشته باشيد. بنظر مي رسد كه هيچ كس تره براي قوانين خرد نمي كند. هر كس كار خودش را مي كند از عابر پياده تا راننده اتوبوس. ممكن است در وهله اول وحشت كنيد ولي بتدريج عادت كرده و حتي شايد لذت هم ببريد! متروهاي شانگهاي هم طبيعتا بسيار شلوغ مي باشد. پس منتظر واگن خالي و يا خلوت نشويد و اولين قطار را سوار شويد!

تاريخچه شانگهای :

شانگهاي در ابتدا يك دهكده ماهيگيري كوچك بود.در 1842، زماني كه سلسله كوينگ چين اولين جنگ ترياك را به انگليسي ها باخت، آنها در شانگهاي مقري ايجاد كرده و بدنبال آنها، فرانسوي ها،‌آمريكاييها و ژاپني ها نيز اقدام به اشغال مناطقي از شانگهاي نمودند. در دهه 1930 بدليل عدم نياز به ويزا براي شانگهاي،‌شهر بسرعت به يك بندر تجاري تبديل گشت. بين 1931 و 1941 حدود 20000 يهودي كه از ترس نازيها فرار كرده بودند به شانگهاي پناهنده شدند. در 1943 متفقين شانگهاي را به حكومت وقت چين واگذار كردند و اشغال آن توسط نيروهاي خارجي پايان يافت. با به حكومت رسيدن دان ژاوپينگ و سياست درهاي باز او در سال 1976، شانگهاي مجددا بعنوان يك قطب تجاري فعال گرديد ، تا به يكي از مدرنترين و ساختاريافته ترين شهر جهان تبديل گردد.

ساختار شانگهای :

شانگهاي شهري است كه مسافران غريب را با مظاهر مدرنيته با آن ساختمان‌هاي سر به فلك كشيده آشنا مي‌كند. وجود بلندترين هتل دنيا ، برج تلويزيون (TV Tower) و همچنين وجود سريعترين ترن دنيا با سرعت 431 كيلومتر بر ساعت از نمونه‌ اي بارز پيشرفت و تكنولوژي بود. شبهاي شانگهاي از زيباترين شبهاي چين است. مسافر مي‌تواند سوار بر قايق و كشتي در طول رودخانه عظيمي كه شهر را به دو بخش شرقي و غربي تقسيم مي‌كند از چراغاني خيابان ها و ساختمان ها از شب اين شهر هزار رنگ ديدن كند.


بازگشت به بالای صفحه

درباره گوانگجو :

اختلاف ساعت گوانگجو تا تهران-4.30

فاصله هوایی گوانگجو تا تهران : 7.50

یکی از 24 استان معروف , قدیمی و شهر فرهنگی چین است. گوانگجو یکی از مناطق توسعه یافته و قدرتمند چین و پایتخت استان گوانگدونگ​ است که منطقه ای عالی در کنار رود مروارید و در نزدیکی دریای چین است.این شهر دارای دسترسی بسیار آسان به کشور هنگ کنگ و ماکائو است.این شهر به عنوان مرکز سیاسی , اقتصادی ,علمی آموزشی و فرهنگی منطقه گوانگجو(کانتون) محسوب میشود. این شهر با هزاران طرح کوچک و بزرگ اقتصادی پیشتاز توسعه اقتصادی در کشور چین بوده است. اگر چه این شهر به اندازه شهرهای پکن و ژیان معروف نیست اما دارای اماکن تاریخی و فرهنگی معروفی است که به معرفی بعضی از آنها می پردازیم.

جاذبه هاي توريستي گوانگجو :

مراکز خرید گوانگجو :

شهر گوانگجو به دلیل گسترش فعالیتهای اقتصادی خود دارای مناطق و محلهای متعددی برای خرید کردن و استفاده از بازارهای محلی است که آن را به بهشت خریداران تبدیل کرده است و میتواند جذابیت خاصی برای بازدیدکنندگان این بازارها داشته باشد. از جمله این بازارها میتوان به مراکز زیر اشاره نمود: Shangxia Jiu Lu Pedestrian Street Zhuangyuan Fang Teem Plaza Xia Jiu lu Yide Lu Seafood High Sun

فرودگاه گوانگجو :

فرودگاه بين المللي Baiyun‌ گوانجو در 28 كليومتري شهر قرار گرفته است.

حمل و نقل عمومی گوانگجو :

مترو عالي گوانجو بهتريت انتخاب براي رفت و آمد در شهر مي باشد. اين مترو تميز، مدرن و سريع مي باشد. ايستگاهها داراي نام انگليسي و پيام ها به انگليسي نيز اعلام ميگردد. هزينه بليط بين 2 تا 14 يوآن مي باشد. تاكسي و اتوبوس نيز به تعداد كافي در شهر براي علاقمندان به استفاده از آنها موجود مي باشد. تاكسي در گوانجو نسبت به ساير شهرهاي چين گرانتر است. ارزانتر وسيله حمل و نقل عمومي در شهر اتوبوس ميباشد. هزينه هر سفر حدود 2 يوآن است لذا اتوبوسها معمولا مملو از مسافر است.

تاريخچه گوانگجو

گوانگجو تاریخی با بیش از 2800 سال قدمت دارد و افسانه های فراوانی در مورد این شهر رواج دارد. یکی از این افسانه ها (شهر بز) است و بر طبق آن 15 الهه بز سوار اولین دانه های گیاهی را به این شهر آورده اند. این شهر همچنین به نام (شهر پنج بز) شهرت دارد که نام این شهر از آن گرفته شده است. در طی دورانهای مختلف امپراطوری های مختلفی در این شهر ظهور و سقوط نموده اند اما همگی آنها از این بندر مهم به عنوان یکی از مسیرهای مهم تجاری دریایی استفاده می نموده اند. این شهر مدتها توسط حکومت های متفاوتی چون پرتغالی ها ، انگلیسی ها و ژاپنی ها اشغال بوده است. این شهر از سال 1970 رشد و شکوفایی اقتصادی خود را آغاز نموده و اکنون یکی از قطب های اقتصادی چین و جهان است. در این شهر علاوه بر نمادهای هنری باستانی بناهای یادبودی از دوران انقلابی و گذشته دمکراتیک آن به چشم می خورد.

اقتصاد گوانگجو :

گوانگجو مرکز اقتصاد چین، در کنار رودخانه مروارید و در قلب مناطق تجاری و بازرگانی آن قرار دارد. طبق آمار سال 2006 میلادی سرانه این شهر به بیش از 600 میلیارد یوان چین (حدود 8/76 میلیارد دلار آمریکا) رسید. این سرانه بیشترین سرانه را در بین 659 شهر چین به خود اختصاص داده است. نمایشگاه واردات و صادرات گوانگجو چین که امروزه به نمایشگاه کانتون (نام قدیم شهر گوانگجو) معروف است مهم ترین رویداد این شهر و مهمترین اتفاق در چین و بزرگترین نمایشگاه در سراسر جهان است. این نمایشگاه که از سال 1957 هر سال دو بار (بهار و پاییز) برگزار می گردد توانسته است جای خود را در تاریخ چین بگونه ای ایفا کند که همه آن را پل تجاری بین پکن و جهان نام می برند.


بازگشت به بالای صفحه

درباره کوالالامپور :

اختلاف ساعت کوالالامپور تا تهران : 4.30

فاصله هوایی کوالالامپور تا تهران : 7.00

کوالالامپور پایتخت كشور مالزی است و در قلب ايالت سلانگور واقع شده است. اين شهر در دامنه های کوهستانی قرار گرفته و كوه همه اطراف آن به جز قسمت شرقي را فراگرفته است به همین دلیل است به کوالالامپور و مناطق مجاور آن كلانگ به معني دره مي گويند. از طرفي به علت اسقرار اين شهر در محل تلاقي رودخانه هاي کلانگ و گمباک به آن پايتخت گل آلود نيز مي گويند.

جاذبه هاي توريستي کوالالامپور :

بسیاری از جاذبه‌های دیدنی شهر در آخر هفته‌ها و تعطیلات شلوغ و در طول روز‌های هفته خلوت هستد. از مكان هاي ديدني اين شهر مي توان آكواریوم كوالالامپور يا كی‌ال آكواریا ، برج‌های دوقلوی پتروناس ، پارك پروانه كوالالامپور، موزه هنر‌های اسلامی مالزی ، موزه ملی مالزی و مسجد نگارا را نام برد.

مراکز خرید کوالالامپور :

كوالالامپور به عنوان پناهگاه خریداران است. خرید در كوالالامپور با قیمت‌های مناسب و حراج‌های بزرگ همراه است، از جواهرات و ابریشم تا ظروف آشپزخانه، البسه طراحان سرشناس و دستگاه‌های الكترونیكی. پرسه در بازارهای خیابانی تجربه‌ای پیش‌بینی نشده و لذت‌بخش است. فروشگاه‌های بزرگ و مراكز تجاری بسیاری نیز در این شهر خواهید یافت كه با توجه به آب و هوای گرم و شرجی كوالالامپور، لذت خرید شما را با تهویه مطبوع دو چندان می‌كنند. بازار‌های ارزان‌قیمت در روز‌های یكشنبه و فروشگاه‌های شیك منطقه بانگسار نیز بخشی دیگر از جاذبه‌های خرید كوالالامپور هستند. اگر برنامه‌ای جدی برای خرید در كوالالامپور دارید، یك چمدان بزرگ بخرید، پول خود را پس‌انداز كنید و در سررسید خود سوم خرداد تا دوازدهم مرداد را برای سفر به مالزی علامت بگذارید كه زمانی‌ است كه كارناوال حراج بزرگ برپا می‌شود. در این دوره زمانی كوالالامپور پر است از حراج‌هایی كه تا ۷۰% تخفیف دارند. از مراكز خريد آن مي توان بازار مركزی يا سنترال ماركت ، مركز خرید سوریا و مركز خرید لوت ۱۰ را نام برد

حمل و نقل عمومی کوالالامپور :

فرودگاه بین‌المللی کوالالامپور مهم‌ترین فرودگاه بین‌المللی در کشور مالزی است كه در حدود 50 کیلومتری جنوب این شهر واقع شده است.شما می توانید با قطار سریع السیر در کمتر از 30 دقیقه به مرکز شهر بروید. اگر ترجیح می دهید با ماشین به شهر بروید، از بزرگراه حدود یک ساعت راه خواهد بود. کوالالامپور مجهز به اتوبوس، قطار های شهری، تاکسی و سیستم حمل و نقل سریع است. همه این وسایل در مرکز شهر که قطب اصلی حمل و نقل به شمار می رود٬ به یکدیگر متصل شده اند. البته شهر به خوبی توسط بزرگراه ها، شاهراه های پر سرعت و تندراه هایی که مخصوص وسایط سریع السیر است٬ به تمام مسیر های شهری متصل شده است.

تاريخچه کوالالامپور :

زندگی در کوالالامپور از سال 1857 آغاز شد. در آن زمان رجا عبدالله که یکی از اعضای خانواده سلطنتی سلانگور بود تصمیم گرفت كه بمنظور تجارت قلع در اين منطقه يك ناحيه تجاري ايجاد نمايد. کارگران معدن به زودی از چین وارد اين منطقه شدند تا از كوه ها قلع را استخراج نمايند از اينرو شركتهاي زيادي نيز بمنظور تجارت قلع وارد اين منطقه شدند و اين شهر به يكي از مراكز مهم تجاري منطقه تبديل گريد. اين منطقه تا سال 1941 تحت نظارت دولت بريتانيا بود و در سال 1942 به اشغال ژاپني ها درآمد. اين اشغال تا سال 1945 به طول انجاميد و بعد از جنگ جهاني دوم دوباره بريتانيا در اين منطقه حضور يافت. در سال 1946 دولت بريتانيا اتحادیه مالایا را رسما پذيرفت و در سال 1952 اولين انتخابات در اين شهر برگزار گرديد. سال 1957 اولین بار پرچم اهل ماله به علامت استقلال كشور از حاکمیت بریتانیا در اين شهر برافراشته شد.

اقتصاد کوالالامپور :

در حال حاضر سریع ترین رشد فرم های صنعتی و اقتصادی در مالزی، متوجه کوالالامپور و مناطق شهری اطراف آن است. با وجود انتقال پايتخت اداري و حكومتي مالزي به شهر پوتراجايا بشتر مراكز حكومتي وابسته به تجارت مانند بانک مرکزی مالزی ، شرکت های مالزی و کمیسیون اوراق بهادار و همچنین بسیاری سفارتخانه ها در شهر کوالالامپور باقی مانده است. کوالالامپور مرکز اقتصادی و کسب و کار کشور مالزي است. در واقع مركزي براي امور مالی ، بیمه ، املاک ، رسانه ها و هنر در اين كشور است. توسعه زیرساخت در مناطق اطراف آن مانند فرودگاه بین المللی کوالالامپور و بندر كلانگ به تقويت اقتصادي اين شهر كمك بسزايي كرده است.

ساختار کوالالامپور :

کوالالامپور به عنوان یک جامعه چند فرهنگی، بناهایی مرکب از معماری های استعماری، آسیایی و اسلامی دارد، به همراه مغازه ها و خانه های متعلق به پیش از جنگ که با افتخار در کنار برجهای دوقلوی پتروناس ایستاده اند؛ برج های دوقلویی که از بلندترین ساختمانهای جهان هستند. تنوع و گوناگونی فریبنده معماری كوالالامپور محصول دوران‌های‌ توسعه ناگهانی آن است. ساختمان‌های برازنده مستعمراتی در تضاد با بنا‌های بزرگ ، فستیوال‌های پرهیاهوی شهر و بازار‌های خیابانی قرار دارد و اين امر سبب شده كه اين شهر جايي باشد كه ارزش گشت و گذار و كشف را داشته باشد.

​​
بازگشت به بالای صفحه

درباره دهلی نو :

اختلاف ساعت دهلی نو تا تهران: 2.00

فاصله هوایی دهلی نو تا تهران: 3.45

دهلی دومین کلانشهر بزرگ هند است و دهلی نو، پایتخت هند، نیز بخشی از این کلانشهر است. دهلی طبق سرشماری سال ۲۰۰۱ با جمعیتی برابر 14 ميليون نفر جمعیت مرکزی و بیش از ۲۲ میلیون نفر در کلان شهر دهلی یکی از بزرگترین شهرهای هند است و با قدمتی افزون بر ۵۰۰۰ سال به همراه​ بنارس از قدیمی‌ترین شهرهای جهان محسوب می شود. این شهر تاکنون ۱۱ بار ویران گشته و از نو ساخته شده‌است. دهلی قدیمی ترین ناحیه مسکونی جهان به شمار می‌رود که تاکنون همواره مسکون بوده است. دهلی آمیخته ای است از جامعه سنتی و مدرن و نمودی است از اجتماع مذاهب ، قومیت ها و فرهنگ های مختلف.

جاذبه هاي توريستي دهلی نو

در شهر دهلی اماکن گردشگری زیادی وجود دارد و از مهمترین اماکن جذب گردشگر در این شهر می‌ توان به قلعه سرخ يا رد فورت (Red Fort) با نام ديگر لعل قلعه (Lal Qila) اشاره كرد. این قلعه بزرگترین مرکز جلب توریست در دهلی است. دستور احداث این قلعه را شاه جهان يكي از شاهان گورکانی، وقتی که پایتخت خود را از آگرا به دهلی تغییر داد ، صادر کرد. ساخت آن نه سال به طول انجامید و در سال ۱۶۴۸ تکمیل شد. این قلعه به وسیله دیواری از سنگهای قرمز رنگ محصور گشته که طول آن 5 کیلومتر و ارتفاع آن از ۱۶ تا ۳۳ متر متغیر است. این بنا شامل بخش‌ها و اجزاء مختلفی است که شامل تالارها ، ایوان ها و بناهای گوناگون خصوصی و عمومی باشکوه و زیبایی است که معروف ترینشان دروازه لاهور (Lahore Gate) ، دروازه دهلی (Delhi Gate) ، دروازه فیل (Elephant Gate) ، چاتاچوک (Chatta Chowk) ، نقاره خانه (Naqqar Khana) یا نوبت خانه (Naubat Khana) ، دیوان عام (Diwan-i-Am) ، کرسی (Qursi) یا تخت شاهی ، لال پرده (Lal Pardah) یا پرده قرمز، باغ حیات بخش (Hayat Baksh Bagh) ، دیوان خاص (Diwan-i-Khas) ، خاص محل (Khas Mahal) ، موسامان برج (Mussaman Burj) ، نهر بهشت (Nahr-i-Behisht) ، میزان عدالت (Scale of Justice) ، ساوان و بادان (Sawan and Bhadon) ، ظفر محل (Zafar Mahal) ، حمام (Hammam) ، زنانه (Zenana) یا اندرونی ، ممتاز محل (Mumtaz Mahal) ، رنگ محل (Rang Mahal) ، دعوت‌خانه (Daawat Khana) ، موتی مسجد (Moti Masjid) یا مسجد مروارید و دو موزه است. البته لازم بذکر است که نباید این قلعه را با قلعه دیگری که به همین نام مشهور است و در آگرا ساخته شده ، اشتباه گرفت. از ديگر بناهاي اين شهر مسجد جامع آن است. مسجد جامع دهلی یا جامع مسجد ، که در گذشته به نام مسجد جهان نما شهرت داشته از بزرگترین مساجد هندوستان و از باشکوه ترین مساجد در جهان اسلام است. این بنا به دستور شاه جهان سازنده تاج محل در سال ۱۶۵۶ میلادی ساخته شده است. این مسجد که روبروی قلعه سرخ ، در قسمت دهلی قدیم قرار دارد، یکی از مراکز مهم مسلمانان هند به شمار می ‌رود. محوطه خارجی این مسجد می ‌تواند بیش از ۲۵ هزار نمازگزار را در خود جای دهد و از جمله اشیاء باستانی که در این مسجد نگهداری می شود، قرآنی است که روی پوست آهو نوشته شده است. برای ساخت این مسجد ۵۰۰۰ کارگر به مدت بیش از ۶ سال کار کرده اند. سقف این مسجد دارای سه گنبد است که روی آن ها با مرمرهای سیاه و سفید تزیین شده است. دو مناره این مسجد دارای ۴۰ متر ارتفاع هستند. از ديگر مكانها ، آرامگاه همایون (همایون تمب Humayun's Tomb) است. همایون دومین پادشاه امپراتوری مغولی هند یا گورکانیان هند بود که پس از پانزده سال که در دربار ایران پناهنده بود به کمک شاه طهماسب اول تاج و تخت خود را بازستاند و به هند برگشت اما پس از چند ماه به طور ناگهانی و بر اثر سقوط از پله های کتابخانه‌ اش فوت کرد. این آرامگاه با شکوه به دستور همسر وی حمیده بانو بیگم که در ایران با معماری ایرانی آشنا شده بود ساخته شد. کار ساخت این بنا در سال ۱۵۶۲ ميلادي یک سال پس از مرگ همایون آغاز و هشت سال به طول انجامید. معماران این باغ سید محمد بن میرک غیاث الدین و پدر وی میرک غیاث الدین بودند که از هرات به دهلی آورده شده بودند. این آرامگاه با الهام از مقابر ایرانی و فضای چهار باغ یا باغ جنت ساخته شده که اولین باغ به این سبک در هندوستان به شمار می‌ رود. درگاه حضرت نظام الدین كه در نزدیکی مقبره همایون از مكانهاي ديگر اين شهر است ، درگاه صوفی بزرگ هند، خواجه نظام الدین اولیا در محلی شلوغ و پر تراکم ، میزبان جمع کثیری از زائران مسلمان و غیر مسلمان است. قطاب منار (Qutub Minar) از ديگر بناهاست. ارتفاع این منار عظیم ۵/۷۲ متر است که ۳۹۹ پله دارد. این بنا از سنگ ساخته شده و جزو اولین بناهای عظیم هند و از نمونه های بارز معماری هندو ، اسلامی است. تزئینات روی این منار بی نظیر است. این بنا در کنار مسجد قوه الاسلام در سال ۱۱۹۹ میلادی توسط قطب الدین ایبک در جنوب شهر دهلی و بر روی خرابه های تعداد زیادی از معابد مربوط به آئین جینیسم ساخته شده. در صحن اصلی مسجد ستون فولادی بزرگی مربوط به قرن پنجم میلادی وجود دارد که عامه ، حلقه کردن دست از پشت ، دور این ستون را خوش یمن می دانند. بنای یادبود ديگرمقبره مهاتما گاندی (راج گت Raj Ghat) مي باشد. اين سکوی چهار گوش ساده‌ از مرمر سیاه ، محل نگهداری خاکستر مهاتما گاندی است که در سال ۱۹۴۸ ميلادي به قتل رسید. هر ساله در روز سی ام ژانویه ، به یاد پدر ملی هند گردهمایی در این محل تشکیل می گردد. بناي ديگر کاخ ریاست جمهوری راشتراپاتی بهاوان (Rashtrapati Bhavan) و مغول گاردن است كه در سمت منتهی الیه غربی میدان مرکزی دهلی نو که دروازه هند در میان آن قرار گرفته ، مجموعه بزرگ کاخ ریاست جمهوری قرار دارد. دفتر نخست وزیر و وزارت خارجه (معروف به بلوک جنوبی South Block) در حاشیه شرقی و ساختمان مدور مجلس هند نیز در حاشیه شمال شرقی این کاخ واقع شده است. این مجموعه، بخش اصلی از معماری انگلیسی دهلی ‌نو است. کاخ ریاست جمهوری دارای تالارهای بزرگ و ۳۴۰ اتاق است. باغ زیبا و معروف مغول گاردن در انتهای غربی محوطه این کاخ قرار دارد که سالی یک ماه ، بازدید عموم از آن آزاد است. سالن معروف آشوکا در طبقه دوم این کاخ قرار دارد که محل برگزاری رسمی ترین برنامه‌های رئیس جمهور هندوستان است. سقف این سالن و حاشیه فوقانی دیواره‌های آن به مساحتی بیش از ۷۵۰ متر مربع، تماما با نقاشی های ایرانی و اشعار فارسی پوشیده شده است. دروازه هند (ایندیا گیت India Gate) يكي ديگر از بناهاي اين شهر است. این بنای باشکوه با ارتفاع ۴۲ متر در محوطه ‌ای باز و نزدیک به کاخ ریاست جمهوری هند توسط معمار انگلیسی دهلی نو در سال ۱۹۳۱ ميلادي ساخته شده است. در واقع یادبودی است برای ۹۰ هزار سرباز هندی که در جنگ جهانی اول کشته شده اند و نام این سربازان بر دیوارهای این بنا حک شده است. توجه داشته باشيد اين دروازه را با دروازه هند در بمبئی اشتباه نگيريد. جنتر منتر (Jantar Mantar) يكي ديگر از بناهاي اين شهر است. این بنا به عنوان مرکز رصدخانه و تحقیقاتی نجومی توسط حاکم جیپور، در سال ۱۷۲۴ ميلادي ساخته شده ‌است. توسط این بنا که دارای محاسبات نجومی است، گردش ستارگان را اندازه گیری می کردند. قلعه کهنه هند (پورانا کیلا Purana Quila) يكي از قلعه هاي شهر دهلي است. اين قلعه کهنه هند معروف به پورانا کیلا بر روی خرابه های شهر کهن پاندواها که زمانی درکنار رودخانه یامونا قرار داشته، توسط شیر شاه سوری سلطان افغان که بر همایون شورید و دهلی را تصرف کرد طی سالهای ۱۵۳۸ ميلادي و ۱۵۴۵ ميلادي ساخته شده است. صفدر جنگ (Safdarjung) نباي ديگر است. بنای آرامگاه صفدر جنگ، وزیر دربار گورکانی، آخرین سبک معماری باغ مقبره ای دهلی در دوران امپراتوری مغولی هند است که در خلال سال‌های ۱۷۵۳ ميلادي تا ۱۷۵۴ ميلادي در زمان محمد شاه گورکانی، پادشاه هند، ساخته شده ‌است. بازار بزرگ چندی چوک كه به معنای میدان نقره است ،يكي ديگر از بناهاي اين شهر است. اين بنا که روبه روی قلعه سرخ و در ضلع شمالی مسجد جامع دهلی قرار دارد، توسط جهان آرا بیگم دختر شاه جهان و به دست سازندگان تاج محل ساخته شده است. این بازار سنتی دارای راسته های زیادی است که بازار اصلی شهر دهلی قدیم را تشکیل می دهد. این بازار توسط کانال هایی پر از آب به دو بخش تقسیم شده که آب کانال هنگام شب بسان نقره در زیر نور ماه می ‌درخشیده است. قلعه تغلق آباد كه پایتخت غیاث الدین تغلق بوده است در فاصله ۸ کیلومتری از قطب منار قرار دارد که به دلیل استراتژیک احداث گردیده و اکنون تعداد کمی از استحکامات و تالارهای زیر زمینی آن بر جای مانده است. براساس برخی حکایات ویران شدن شهر بر اثر نفرین خواجه نظام الدین اولیا بوده است. بناي فیروز شاه کتلا كه در شهر فیروزآباد هند، نزدیک به دهلی گیت در قرن ۱۴ میلادی به وسیله فیروز شاه تغلق ساخته شده است يكي ديگر از بناهاي اين شهر است. ستون معروف سنگی به ارتفاع ۱۴ متر حامل پیغام صلح آشوکا در این محل قرار دارد. معبد آکشاردام که بزرگترین معبد آیین هندو در جهان به حساب می‌آید ، در اين شهر واقع شده است. همچنين در دهلي چترپور مندیر يا شهر معابد ، بیرلا مندیر، بنگالاصاحب گوردوارا ، کلیسای قلب روحانی و معبد ایسکون ، از معروفترین معابد و اماکن مذهبی غیر اسلامی در دهلی به شمار می روند. از پاركهاي شهر دهلي مي توان لودی گاردن ، پارک پنج حس (Garden of Five Senses) ، نهرو پارک ، بودا پارک ، پارک آهوها (Deer Park) ، پارک دهلی ، دلهی ریج ، پارک اجمل خان و مجموعه دهولاکن را نام برد.

مراکز خرید دهلی نو :

دهلی در طول تاریخ مهمترین مرکز تجاری و تبادل کالا در کل کشور هند بوده است. نام برخی از مکان های خرید و تجاری دهلی نیز ریشه در همین پیشینه تاریخی دارد. نام هایی مانند شیخ سارای (Sheikh Sarai) و یوسف سارای (Yusuf Sarai) . امروزه این شهر تجاری پر است از مراکز تجاری و فروش کالا و مغازه های کوچکی که در کل شهر پخش شده است. اجناس مهمی مانند جواهرات ، فرش و انواع زیرانداز، روسری های رنگارنگ ، سنگ های با ارزش و لباس های ابریشمی و نقره ای در اين شهر خرید و فروش می شوند. از مراکز مهم و ناحیه های خرید می توان به باغ کارول (Karol Bagh) ، کوناوت (Connaught) و چندنی چوک (Chandni Chowk) را نام برد. خیابان بابا خاراک (Baba Kharak) که در نزدیکی پارلمان هند واقع شده است نیز یکی از مهترین مراکز فروش لباس ها و روسری های هندي است. مرکز خرید بهشت نیز (Delhi is a shoppers' paradise) نیز یکی دیگر از مراکز مهم خرید کالا در دهلی است که لباس هایی ساده و سنتی را زیر نظر بزرگترین طراحان با قیمتی مناسب به مردم عرضه می کنند. روستای حوض خاص (Hauz Khas Village) که در 12 کیلومتری جنوب غربی شهر قرار دارد نیز یکی دیگر از مراکز مهم خرید جواهرات و اجناس با ارزش است. مجتمع خرید سانتوشی (Santushi) که در کنار هتل های مهم دهلی قرار دارد نیز یکی دیگر از مراكز بزرگ و قابل توجه دهلی است. در این مرکز خرید بهترین لباس هایی که نخ های آن به وسیله دست ریسیده شده است به مشتریان عرضه می شود. در برخی از مراکز خرید سنتی دهلی حجم زیاد لباس های های آویخته شده بر در مغازه های به حدی است که مشتریان به سختی می توانند آسمان را ببینند. تمامی مراکز یاد شده بافت سنتی و قدیمی شهر دهلی را در خود به یادگار گذاشته است و هر بازدیدکننده ای را مجذوب خود می کند. باغ کارول (Karol Bagh) مهمترین مرکز خرید در حوض خاص (Hauz Khas) است. یکی دیگر از مراکز تجاری شهر دهلی مرکز دیلی هت(Dilli Haat) است. این مرکز که ظاهری مانند بازار دارد و در تمامی روزهای هفته باز می باشد. در این مکان می توان انواع پارچه ها و لباس ها و روسری های محلی هند را خرید. خریدی که تجربه ای هنری را برای گردشگر به ارمغان خواهد آورد. از دیگر مراکز خرید در دهلی می توان به بازار سدر (Sadar) اشاره کرد. مکانی پرانرژی و پویا که بزرگترین ناحیه تجاری دهلی است. تمامی اجناس مورد احتیاج گردشگران در آن موجود است و خود به ناحیه های بسیار متنوع و گسترده ای تقسیم می شود.

فرودگاه دهلی نو :

دهلی داراي سه فرودگاه است. فرودگاه اصلی این شهر ایندیرا گاندی است که در سال ۲۰۰۷ رکورد جابجایی ۲۰ ملیون مسافر در آن ثبت شد. پالام و صفدرجونگ دو فرودگاه دیگر این شهر هستند که بیشتر برای مقاصد بازرگانی مورد استفاده قرار می گیرند.

حمل و نقل عمومی دهلی نو :

سیستم حمل و نقل اين شهر از اتوبوس ها ، ریکشاو يا همان سه چرخه‌های موتوری ، مترو ، تاکسی و قطارهای حومه شهری تشکیل شده است. متروی این شهر یکی از مدرن ترین سیستم های حمل و نقل زیرزمینی دنیا به شمار می رود. در سال ۲۰۰۷ این سامانه در ۳ خط فعال بود ، ۶۵ کیلومتر طول داشت و به ۵۹ ایستگاه سرویس می داد. در حال حاضر چندین خط جدید در حال ساخت است و به زودی ایستگاه های بیشتری افتتاح خواهند شد. یکی از پرطرفدار ترین وسایل حمل و نقل عمومی در دهلی ریکشاو يا همان سه چرخه های موتوری هستند که معمولا به رنگ سبز در شهر دیده ‌می شوند. این وسیله حمل و نقل عمومی که از سی ان جی يا همان گاز استفاده می کند و بسیار ارزن تر از تاکسی ها زرد و مشکی دولتی و خصوصی است. در کنار همه این ها سیستم اتوبسرانی شهری دهلی قرار دارد که ۶۰ درصد سفرهای درون شهری دهلی توسط آن ها انجام مي شود. اتوبوسرانی دهلی برای ارائه تسهیلات بیشتر به شهروندان ، با شرکت متروی این شهر قرار داد بسته است و ایستگاه‌های متروی دهلی را به خوبی پوشش می دهد.

تاريخچه دهلی نو :

از سال ۱۷۷۲ ميلادي تا ۱۹۱۱ ميلادي شهر کلکته پایتخت هندوستان بود ولی به خاطر مرکزیت دهلی، جرج پنجم بریتانیا، که در دههٔ ۱۹۰۰ پادشاه هند به شمار می آمد پایتخت را از کلکته به دهلی نو منتقل کرد. این شهر دارای پنج هزار سال قدمت است و آثار دوران تمدن موهنجودارو و یا دره رود سند در آن یافت شده است. دهلی اولین پایتخت حکومت مسلمانان از قرن دوازده تا ۱۹ میلادی بوده و طی قرون متمادی، جنگها و ویرانیهای فراوانی را به خود دیده است که از مهمترین آنها حمله تیمور و نادر شاه به این شهر را می توان نام برد. تخت طاووس و الماس معروف دریای نور از غنائم با ارزشی است که از این شهر به ایران منتقل شده است. اولین جنگ برای استقلال سرزمین هند، درسال ۱۸۷۵ ميلادي در شهر دهلی به وقوع پیوست. انگلیسی ها در سال ۱۹۱۱ ميلادي مرکز حکومت خود را از کلکته به این شهر انتقال دادند. طراحی و احداث دهلی نو بلافاصله پس از استقرار حکومت انگلیسی ها، توسط یک معمار برجسته انگلیسی به نام ادوین لوتینز در جنوب دهلی آغاز گردید. دهلی نو پس از استقلال به عنوان پایتخت هند معرفی شد.

اقتصاد دهلی نو :

موقعیت جغرافیایی استثنایی دهلي سبب شده است تا اين شهر از دیرباز بر مسیر تجاری که از شمال غربی هند به کرانه های رود گنگ کشیده شده بود، تسلط پیدا کند. این وضعیت رونق شهر دهلی را در پی آورد و به تبع آن این شهر به یکی از مراکز اصلی فرهنگی و روشنفکری هند تبدیل شد. دهلی نو از نظر اقتصادی وضعیت بسیار مطلوبی دارد و از این لحاظ اقتصاد آن به سرعت در حال رشد است. براساس آمار سال ۲۰۰۱ نزدیک به ۱۳ میلیون نفر در دهلی زندگی می کردند که این میزان در سال ۲۰۰۵ به ۱۵ میلیون نفر رسیده است. این آمار نشانگر آن است که جمعیت دهلی در سال های اخیر با ۶۰درصد رشد مواجه بوده است. این در حالی است که با احتساب شهرک های نویدا ، گورگاون ، فریدآباد و قاضی آباد جمعیت این ابرشهر به ۲۰ میلیون نفر می رسد. با توجه به موقعیت‌های مناسب و زیاد کار، میلیون‌ها نفر از مناطق روستایی ایالت های همجوار هاریانا ، پنجاب ، اوتارپرادش و بیهار جذب شهر دهلی شده اند. در همین چارچوب نیز فشارها بر دولت ایالتی دهلی در راستای منطبق کردن زیرساخت های شهر با جمعیت ساکن دهلی به شدت افزایش یافته است. در سال ۲۰۰۱ دولت طرح جدیدی را به عنوان نقشه اصلی به اجرا درآورد. این طرح به منظور گسترش مناطق جدید مسکونی، تجاری و صنعتی در محدوده شهر دهلی و حتی نواحی خارج از آن به اجرا درآمد.

ساختار دهلی نو :

شهر دهلی در ناحیه مرکزی نیمه شمالی هند و در ساحل غربی رود یامونا يا جمنا واقع شده است. وسعت ناحیه پایتختی ملی دهلی برابر ۱۴۸۳ کیلومتر مربع است که ۷۰۰ کیلومتر آن ناحیه شهری و ۷۴۳ کیلومتر مربع ناحیه روستایی است و از بزرگترین کلانشهرهای جهان محسوب می گردد. ناحیه پایتختی ملی دهلی یا ایالت دهلی که دهلی‌ نو مرکز آن می ‌باشد، از طرف شرق به ایالت اوتارپرادش و از طرف شمال ، غرب و جنوب به ایالت هاریانا محدود می‌گردد و تماما بر روی جلگه رود گنگ واقع است. دهلی امروز، آخرین شهر از شهرهایی است که پس از تاسیس پاندوراس در ایندراپراست ها تاکنون به صورت پی در پی در این ناحیه ساخته شده اند. زمانی که شهرهای ساحلی هند باتلاق هایی بیش نبودند، دهلی به دلیل ارزش جغرافیایی خود در بین رود یامونا و تپه های اراولی (Araveli) ، محل تاخت و تاز پادشاهان هندو از جنوب و کشورگشایان مسلمان از آسیای مرکزی بوده و بارها تصرف ، ویران و دوباره ساخته شده است. از هر فرمانروا و امپراطوری بناهای تاریخی مهمی به یادبود مانده است که آثاری از فرهنگ، حوادث، و سبک معماری دوره خود را به نمایش می گذارد و امروزه در نقاط مختلف دهلی قابل توجه مورخان و گردشگران است. اکنون دهلی به عنوان پایتخت بزرگترین دموکراسی جهان، همچنان در کشاکش بین مذاهب و فرقه ها و نژادهای گوناگون است. دهلی گام های بلندی در جهت رشد اقتصادی برداشته است. امروز دهلی در کنار بافت قدیمی که ردپایی از تاریخ پر فراز و نشیب خود را دربردارد، شامل ادارات و مناطق مسکونی مدرن و فضاهای وسیع سرسبزی است که به آن لقب باغ شهر داده است.


بازگشت به بالای صفحه